yağmur yağıyordu
bir fısıltı
döndüm baktım
asma ağacı açmış ellerini
"beni yapraklarımdan ısla"
diye yalvarıyordu...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Canlıların ortak "sesleri" vardır
Anlarlar birbirinin dilinden,
Ancak insan
Bir sürü dil
Anlamaz işte ne bitkiyi
Ne kendini!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta