Nice yüzler gördüm Şiiri - Murat Ülkü

Nice yüzler gördüm, kalabalıkla övünen,
Çevresi sarılmış, sahte zevke bürünen.
Bilmezler ki her sinek, bir çöplüğe can atar;
Ucuza açılan gönül, tez vakitte batar.

İtibar dediğin, ince bir sırda saklıdır,
Vakar sahibi olan, yalnızken de haklıdır.
Herkesin geçtiği kapıda şeref aranmaz,
Herkese açık olan han, vuslata yaranmaz.

Vitrinleri süsleyen o kof alkışlar diner,
Günübirlik hevesler, bir gün sessizce söner.
Her önüne gelene kapı açan o gönül;
Gül dalında azizdir, ayak altında kül.

"Çok sevildim" dersin da, yanılırsın be gafil!
Sinek leşe üşüşür, bu ne derin bir sefil?
Ucuz olanın elbet, taliplisi çok olur;
Asalet yalnızlıktadır, kalabalık yük olur.

Baktığın kirli gözle, adamlık paye almaz,
Bu bulanık havuzdan, temiz bir kova dolmaz.
Mesaj kutun mezarlık, içinde onur çürür;
Sınırı olmayan ruh, karanlığa yürür.

Adamlık; sayı değil, sergilenen vakardır,
Kadınlık; iffettir, gerisi boştur, kârdır.
Her elin değdiği ten, tılsımını yitirir;
Bu sınırsız arsızlık, insanı tez bitirir.

Sayıyla övünenin sonu mutlak hüsrandır,
O kalabalık sandığın, koca bir yalandır.
Unutma ki kartallar, gökte yalnız süzülür;
Leş peşinde koşanlar, çöplüklerde büzülür.

Aynaya bak ve dürüst ol bir kere kendine,
Kapılma bu devrin o kokuşmuş bendine.
Her eli tutan insan, ruhundan parça verir;
Kalite tükenirse, şahsiyet mum gibi erir.

Son ihtarım budur, iyi kazı aklına:
Zeval gelmesin sakın, o asil saklına.
Çöp sineği ağırlar, kalite ise mesafe;
Ya rezillikte boğul, ya imza at efsaneye!

Makamın kalbin olsun, rotan ise şahsiyet,
Ucuz sevdalar değil, ağır vakardır diyet.
Dünya bir pazar ise, sen paha biçilemez kal;
Çöplükte taht kurma, git gökyüzünde yalnız kal.