Sen, trenlerde gidersin hep evine,
Bense duman olur tüterim tepende;
Ömrüm raylar oluverir, tükenir.
Aslında ben hep yan koltuğumdur, durgun,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta