Neye yarar hey…
Tüttüm gökyüzüne, boşluğa tırmanarak.
Kendimi yaktım aslında, senle tutuşturarak.
Tenim yandı, ruhum yandı, küllerim un ufak.
Bu gün yangın oldum, duman oldum, hey…
Yüreğim bir kara gece, görünmez duygularım.
Gözlerime bakmalısın, anlaşılmaz bu yanım.
Ruhum bir met-cezir, harlanıp daralırım.
Bu gün bir derviş misali, dolanırım hey…
Saklanırım aslında, gözlerin bam telinden.
Sırra kadem basarım, ruhumun en derininden,
Duygularım sus pus olur, bitmeyen kederimden,
Acılarımla sarmaş dolaş, ben yanarım hey…
Nefesimdeki hayat, senin yaşadığın kadar…
Gözlerim görse seni, sanki akla zarar.
Beni sarmayan ellerinle, sevmeyen bir yüreğin var.
Hep sevsem de seni, neye yarar hey…
Oktay ÇEKAL
09.09.2016-23.51
Kayıt Tarihi : 2.12.2016 01:39:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!