Nevzat Uçar Şiirleri - Şair Nevzat Uçar

.Sevda iklimlerinin,
Tozu dumana katan fırtınalarıyla
Savrularak düştüğüm,
Irgalanarak yetim bırakılan ömrümün
Kızılca kıyamet zamanların da yani
Sevdasına kapılarak yüreğime sardığım

SUSTURAMIYORUM. ( Yeni.)
.
Sol göğsümde,
Hüzne batmış bir yürek taşıyorum.
Katmerleşen acılarımın göz yaşlarını siler
Olabildiğince de hoş bakarım hayata

..Bir akşam,puslu bir hava da
Alıp başımı çıksam dışarı
Sahil de sakin, salaş bir meyhane de
Kıyı kenar bir masaya kurulsam
Ve. masayı ufak dan donattırsam
Döksem ruhumdaki hüzünlerimi masaya.

..Hani hiç olmadık zamanlarda aklıma gelmesen,
Durup durup bakmasam resimlerine arada.
Yaşadığımız o kırık sevda
İçimi acıtmasa
Burnumun direği sızlamasa
İçli bir Türkü de yanmasa yüreğim

..Belki de yıllar sonra hiç bir Şiirimde
Hiç bir yerde adın geçmeyecek,
Adını bilen de olmayacak belki.
Sen o gözlerin ve...
Bana yaşattığın o sevgi ile

.Belki de yürekten sevmelere
Severken saygı ve sadakate
Değer verilmesine inandığım için
Öyle sıradan,
Gelip geçici heveslere kapılmadım hiç.
Gözlerine bakarak yüreğine düşmesem

..Bu aralar
Lal oldu sanki dilim unuttu kelamı
Titreyen ellerim de tutamıyor kalemi
Bir enkaz yığını sanki bedenim.
.
Sevgi sarayım harap

Oraya dokunma,
Hah işte tam da oraya.
Sol göğsümün altına yani.
İçinde paramparça bir yürek var.
Dokunmasan da acıyor ama
Sen yine de dokunma.

Bazı şairler,
Bazı kadınlar için şiir yazarken,
Araların da uzaklıklar vardır
Elleri ermez, gözleri görmez
Ulaşmak isteseler de şartlar uygun olmaz.
Yüreklerindeki sevgilerini

.
Ve ben en çok da
Giderken takındığın acımasız tavrı
Yüreğime sığdıramadım.
.
Sevgi ile bakan gözlerini,