Beddualar süpürüyordu lahzaları,
Uçurumlar farkında değildi ama
Hayat çoktan yüzünü göstermişti soyut bedenlere…
Anlamsız geliyordu yaşam.
Çekinilmez bir o kadar da bıkkınlık veriyordu.
Kimin ne olup olmadığı belli değildi aynaların arkasında…
Belki hep çerçeveli gözlüklerle bakıyorduk



