Kün emriyle can buldu bu beden
Gaflet perdesini yırt artık nefis.
Bırak şu yalan dünyayı
Hakk’ın sesini duy artık nefis.
Biter mi sandın dünyanın telaşı,
Suskun sessiz ve derin
İçerlerde bir hüzün ve özlem
Hasret derya oldu uçsuz bucaksız
Sensizlik içimde bir feryad
Ağlamak içten içe derinden
Ey güzel özledim seni
Sen gelince güller açtı gönlüme
Hazan mevsimim yaza döndü
Bakışın değince viran olmuş kalbime
Sarsıldı mekanlar oldu tarumar
Farkına varınca öğrendim
Dünya idi hayalim döndü ukbaya
Kelimeler yoruldu, çekildi köşesine;
Ruh bıraktı kendini aşkın nefesine.
Sâki sundu bâdeyi, söz bitti o demde;
Bir "ah" kaldı geriye, o da bir elemde.
Yardan haber geldi yastayım
Ahu figan eder gönül zardayım
Dediler yar göçtü dar-ı bekaya
Ateş düştü bu yüreğe kordayım
Göz ağladı öz ağladı dardayım
Ey dertli gönüllere tabip olan,
Aşkınla kapına râm ettin bizi.
Bir tatlı tebessüm, bir tek nazarın,
Yeter viran kalbi ihyâ etmeye.
Sultanım himmet eyle,
Feraset gözüyle bakan
Seni hülya bilir İnanan
Sadece nefeslik yer olan
Sana kanarmı Yanan
Topraktır senin metan
Seni andığım zaman
Ten yanar göz ağlar
Boyandıkça boyana
Kalp coşar dil susar
Yar Yar Yar
Anmazsam seni Yar
Mürekkep tükendi, kelâm yoruldu,
Gönül aynasına hasret vuruldu.
Ayrılık bâdesi sunuldu bize,
İçerim derinden, yâr diye diye...
Ahu gözlü nazlı Yârim
Dost bağının gülü Yarim
O sürmeli gözlerinle
Bir kez bana baksan Yarim
Gurbet elde garip koyma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!