Mağarasından çıkar bir adam.
Dünyası orasıdır. Dünyayı orası sanır. Önce güneşi tanrı edinir, gözleri alışmıştır karanlığına,kamaşır birden gözleri, tanrısını görünce.
Biner merak atına. Hayatı tanır. Dere tepe düz gider.
Denizi görür.
Konuşası gelir.
O da mağarasındadır sanki.
Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
Devamını Oku
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta