Kelam çırpınıyor gönül telinde
Neşide koynunda güz besteliyor.
Gün savuşuyor sema ilinde,
Bir tutam kızıla hasretken sular.
Dağların benzinde bahara inat,
Muhal bir sarartı tüm renkler mat.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim Yusuf bey.
Çok teşekkür ederim Hüsamettin bey.
Dağların benzinde bahara inat,
Muhal bir sarartı tüm renkler mat.
Gül sinesinde çağlayan bülbül,
Yeknesak dizelerde ağlıyor firak.
Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta