Neshter Şiiri - Eriş Özkan

isimsiz bir nefes, ben ve bu denli uzun sustuk kaldırıma uzanan şüpheli gölgeye
burdaymış konuşma balonları, asabi neşter
nefessiz bi ölü çıkageliyorum şimdi. rusruletinde kaybedilmiş hile; kendine ince ayarlı sesim
İşaret parmağım kadar cüretkar kokluyorsun felcimi! Alışacak plazman
çıkageliyorum
hareketsizliğimi yavaşlatan bir prova ve şeytana cinnet ayinleri
keşişin oğlu abart beni
ama
şeytanın babası var mı

özne kırıklarıydı aynaya batan
yanyana gelince asimetri kaçımız kalacak ki ayrılığın yanında
Asal bi sayı o dişinin arasındaki kesmeşeker
asal bi sayı gibi bölmek diyorum yalnızlığı kendime/örttüm saçlarımı aynaya
ama ağlama
Babamın babası var mı?

Yere düşmeden parçalanan neydi/ küstah bi mayıs, nisan, haziran ya da?
özür dilerim bi yatağın bölüşümünde çizdim sanrıyı ve sanrı bi halk hareketi
tek kelimeyle ihbar et beni şimdi
yanıldı yüzün
ama gitmeler saldırgan uzaklara
ve sanrı: katiliyle-sevişen-biçime şiirleyen beni

Keşişin oğlu, tut nefesini
Bilirisn korkmadığımı mevsimlerden
Özür dilerim ama bak yine bi eylülden çıkageliyorum
Haziran git...ki rötarsız bi döllenişe davet et beni
O kadar küçük müydüm,
Bi taş attım denize ama ağlama
Sekmiyor kurbağalar...