Neşedim Şiiri - Osman Ersoy

Aydos deyip yeri göğü inletti
Gönül dağı, yalan dünya dinletti
Garip mahlasını orda belleti
İnsan kıymetini bilen Neşedim

Baban Muharremdi, Ananda Döne
İnsanlık denince çıkardın öne
Allah'ın verdiği o tatlı cana
Derdine derman olan Neşedim

Taşan dayın idi, Ali yoldaşın
Öksüz dostun idi, fakir gardaşın
Çok aradın bulamadın sırdaşı
İçinde uktesi kalan Neşedim

Leyla ile Zahide ye kafayı taktın
Bir ahu göz ile kuruldu tahtın
Küçüklükten beri gülmedi bahtın
Yirmi beş eylülde solan Neşedim..

Osman'ım severdi sazla, sözünü
Gariplere çevirmezdin yüzünü
Öksüz koydun Kırşehir'i sazını
Babasının dibine duran Neşedim