Nerede Şiiri - Ebubekir Tuncer

Bu coğrafya bu toprak bu memleket.
Bu tanıdık insanlar.
Alın yazısı desem bu hüzün coğrafyasında doğmak.
Ölmek sonra Toprağa su gibi can katarak.
Bin yıllardır Anadolu
Gözümden akan.
Damarımdan akan
Sulasın seni. Bedenim bedeninde erisin.

Bu yollar varmasın diye bir yere böyle belirsiz uzar.
Alnımdaki çizgiler gibi elimdeki yarık gibi
Ayağımdaki nasır gibi.
Uzar hikayeler , uzar çözümsüz dertler.
Uzar da bitmeyen ızdırap,
Doymaz bu topraklar. Bağrına basar her birimizi.

Bu coğrafya bu toprak bu memleket.
O tanıdık insanlar nerdeler şimdi.
O koku, O tat O doku O ziya. Nerde şimdi.
Nerde insanı insan yapan
nerde O Ruh nerde O beden
Nerde dostlar nerdeler.

Saniye saniye , Yavaş yavaş , Azar azar.
Su gibi akıp gitti zaman.
Gonca gül açıldı , kuruyan yapraklar savruldu toprağa
Bülbüller sustu , Baykuşlar damların üstünde,
Bu çalan kemancı yayını sokmakta böğrüme.
Bu gece herşey geliyor üstüme üstüme,

Uyan toprak uyan
ektigim tohumlar yeşerecek mi ?
Uyan Anadolu
Bu coğrafya bu toprak, bu memleket. Bu millet
Ninemin ninileriyle uyuyan bu beden dirilecek mi?