Savruldu ruhum,
saçlarım gibi…
Görenler dansediyor sandı
rüzgârın şarkısıyla.
Her bir teli ayrı yandı
od’un narıyla,
Aynı ruhum gibi…
Nerdeyim
bilemedim!
Hardamıyım /
Yârdamıyım .
Mekânı belli mi ki?
Sanma ki
candayım…
Bir mengene mübarek,
bil ki dardayım…
Savruldu ruhum,
saçlarım gibi…
Salkım saçak /
Öksüz /
Yavru misali /
Kırık kanatları
unutmuş uçmayı,
Bir gölgenin peşinde,
savruluyor
dipsiz kuyulara.
Bilmem var mı
dehlizleri?
İzdivaya çekilmek ister
yüreğim,
Yangın yeri
gözlerim…
Savrulur ruhum,
saçlarım gibi,
Dağınık…
Şaşkın…
Yorgun…
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 21:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bu dizeler, bir ruhun boşluktaki hâline dokunur...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!