Çocuk ruhumun o haylaz çoskusunu istiyorum. Öyle yoruldum ki sen olgunsun sen güçlüsün demelerinden. Yüreğimde yaprak kımıldamıyor, aynalarda solgun bezgin bir ben, kafam dağınık olunca hiçbir şeyi toparlayamıyorum. Bedenden çok beynimin yorgunluğu var. Yüreğim bu hüzün gelgitinden mağdur, bir yerlere sıkışmış küçük kız çocuğu var içimde. Yaşama sevincim benim nerdesin? Nerde...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta