Hayatımı Yazsam Roman Olur Derler ya işte bizimkiside öyle birşey
Yine seninle baş başayız
Yalnızlığın en koyu tonusun sen
Bir pencerenin camında yansıyan yüzüm gibisin
Bakınca hem kendimi görüyorum
Hem de kaybettiklerimi
Gece indi usulca şehrin üstüne
Her şey sustu yıldızlar bile
Gökyüzü giydi en ağır rengini
Adı Gece mavisi
Bir hüzün çöktü kalbimin kıyısına
Bir sokağım vardı benim…
Adı yoktu başta,
Ama içinde yürüdükçe,
Herkes ona “Hayal Sokağı” dedi fısıltıyla...
Çocukluğum orada sek sek oynadı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!