Yarınları olmayan dünlerde yaşıyorum.
Zaman hızla akıp gidiyor hayasızca.
Kabuslar görüp,hayra yoruyorum.
Gençliğim avuçlarımın içinden akıp gidiyor sorgusuzca.
İçimi kavuran bir ateş var/ İçimde,içten içe.
Çölde bir yudum su gibi muhtacım sevgine.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta