Nerdesin
Kapının menteşesinden ne bir gıcırtı var,
Nede balkondaki pembe güllerin solmuş yapraklarını yerden kaldıran.
Nede beni uykudan uyandıran,keşke hep uyusam nefes almadan
Altı delinmiş çoraplarımda kalbimde yama ister
Güvercinlerde gelmiyor artık balkona ,kestiler ümitlerini senin attığın ekmek kırıntılarından.
Nerdesin
Bir ceviz dalından değneğe yaslanır olmuşum
Titrek ellerle kesilmiş jilet yaralarımda var
Artık biçimsiz sakal biçimsiz bıyıklarım
Ama ne merhem süren var nede yaramı üfleyen.
Ütüsüz gömleğim ,düğmesi kopmuş mintanım bozuk gözlerimin gözlükleri arasından akan bir kaç damla yaş hasretinden.
Romatizmalı bacaklarımda taşımıyor beni
Her gün geliyorum yanına bu bozuk gözlermi görmüyor seni yoksa toprakmı gizleyen
Nerdesin
Çocuklarda artık çok büyüdü ,nolur bende geleyim.
Kayıt Tarihi : 30.5.2018 14:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sahilde kırık bankta sohbet ettiğim bastonlu yaşlı adamın anısına .




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!