Nerdesin Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Çarklar döner amma kul eziliyor,
Alın teri yerde boş süzülüyor,
Haklı olan neden hep üzülüyor?
Ey hakça bir devran, neredesin?

Kimine bağ bostan, kimine çorak,
Kimi köşkte, kimi hep yalınayak,
Adalet diyene kapılar ırak;
Ey doğru bir mizan, neredesin?

Minicik elinde bir çekiç, kürek,
Kalemi bırakmış, morarmış bilek,
Açmadan solmakta küçük bir yürek;
Ey neşeli meydan, neredesin?

Sofram eksik kaldı, gönlüm eksilmez,
Hak yiyenin yüzü hiçbir gün gülmez,
Yoksulun ahına kulak verilmez;
Ey candan bir ihsan, neredesin?

Ne mal istedim ben ne de saltanat,
Bir dilim ekmekti bütün kanaat,
İnsanca yaşamak değil mi murat?
Ey helâl bir harman, neredesin?

Gurbet ellerinde ömrüm çürüyor,
Hasret duman olup yolu bürüyor,
Köyüme her gece düşüm yürüyor;
Ey sılam, ey vatan, neredesin?

Son sözüm şudur ki, duysun cümle can:
Kulun alın teri en büyük ferman,
Gurbeti bitirsin hak ile vicdan;
Ey güzel bir zaman, neredesin?