Nekrofobik amma şahm Şiiri - Cihat Özdemir

Büyümek için çabalarken,çocukluğumuzu çok ama çok özledik
Olmayacağız dediğimiz ,nefret ettiğimiz herşeyin en kralı olduk
Çocuk halimiz bizi görüp korkup kaçarken
Biz sadece arkasından ağlayarak bakakaldık

Halbuki çok saftık
Bizi bu hale getiren biz
Kendimizin de baş düşmanı olmayı başardık
Geride kalmadı o masum bizden hiç iz

Geceden korkardık biz
Ölümden kaçardık
Şimdi geceleri uyumayıpta dışarı kaçan biz
Ölümün üstüne koşar olduk

Şimdi bir bak,şimdi dön ve bak
Bu biz,biz miyiz?biz olabilir miyiz?
İcimizdeki çocuk gibi
Hala saf ve temiz miyiz?