İnanma yaşlı gözlere, inanma seni seviyorum diyene,
Değersiz insanlara değer verip, aldanma masum yüzlere,
Kanma sahte aşkına, sende benim gibi yanma arkadaş,
Nefret edersin sonra olduğuna, pişman olursun doğduğuna.
Kendilerini bulunmaz pırlanta sanarlar,
Önce çıkartırsın, madeninden,
Kalbinle hayat verirsin hayatının en değerlisi edersin,
Karşılık olarak’ta değersiz olursun,
Nefret edersin kalbini verdiğine, pişman olursun değer verdiğine
Açma kalbini kimselere arkadaş
Neden diye sorma bana,
Beni en son bırakıp gidende, beni her şeyden çok severdi,
Nefret edersin sevdiğine,pişman olursun dünyaya geldiğine
Benim lakabım nefret,
Boşuna gelme çekemem ben ihanet,
Her giden derdi beni affet,
Ben affetmeye değil, sevmeye geldim
Nefret ettim sevgiden, pişman oldum hainlerden
Kayıt Tarihi : 9.1.2008 13:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!