Karşıma dikilir, sanki taş duvar
Nefesim yetmiyor, çöktü bir efkâr
Gençlikte düz idi, şimdi bu civar
Adımlar gitmiyor, yol bana küskün.
Eskiden eserdim, deli yel gibi
Çağlayıp akardım, coşkun sel gibi
Şimdi tutunurum, titrek el gibi
Bastona muhtacım, kol bana küskün.
Dizimin bağında, kalmadı tâkat
Yılların çilesi, vurdu bir tokat
Yürümek işkence, halim çok sakat
Toprağa düşmüşüm, dal bana küskün.
Köşektaş aldırma, ne desen boşa
Akıl ermez oldu, şu garip işe
Gelenler gidiyor, bakma sen yaşa
Dünya bir han imiş, kul bana küskün.
Kayıt Tarihi : 5.2.2026 16:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!