Hani farz et ki;
Yerin derin bir okyanus
Ve ciğerlerinde;
Senin, derin bir nefes
Her birer nefes tanesi
Her biri binlerce ayrılık acısına miğfer
Her biri binlerce kavuşma özlemiyle oksijen
Şimdi en dibindesin okyanusun
En karanlığında
Her nefeste bir kulaç
Her kulaçta bir metre
Ve her metre bir gün etmekte
Sen attıkça kulaçları
Arttıkça birer birer metrelerin
Karanlıktan aydınlığa çıktıkça
Azalır tuttuğun nefeslerin
Son kabarcığında çıktımı gün yüzüne
Güneşin ışıkları vurduğu zaman yüzüne
İşte o doğan güneş sensin
Kayıt Tarihi : 28.01.2009 02:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!