Nefes Şiiri - Ersin İlhan

Dünya dedikleri bir göl imiş
Gelip geçen suret imiş
Mal mülk dediğin el imiş
Tutan yorar, bırakan rahat

Bir lokmaya bin şükür gerek
Az istemek büyük dirlik
Nefsini bilen er olur
Bilmeyen yük olur, düşer

Yol uzundur sanma yakın
Yol içindedir her akın
Bir secdedir bütün yakın
Baş eğmeden yol bulunmaz

Derviş olan söz süslemez
Bildim diye baş yükseltmez
Kendi kusurunu gizlemez
El kusuru sayan yanar

Gönül Hakk’ın evidir bil
Kırma kapıyı girilmez
Bir ah alıp da gülünmez
Mazlum duası geç olur

Ölüm gelir perde açar
Hakikat orda seçilir
Can kafesten uçup gider
Kalan beden, giden sırdır

Dosttan ayrı düşen ağlar
Dost içindedir arayan
Hiç olanı Hak doldurur
Dolu görünen boş çıkar