Eldekinin değerini ve yetinmeyi bilemedik,
“En iyisi, en güzeli, daha fazlası.” dedik.
Maddiyata hapsolmuş ruhlarımız,
Bir yalandan ibaret mutluluk arayışımız.
Bir eşya, bir mal gibiydi
İnsanlar için beden.
Vampir dişleriyse
Yürekteki hisleri kemiren...
Arzulara boyun eğmiş,
İki ayaklı şu yaratıkların
Neydi farkı
Âmâde bir köleden?
Mutluluk, çıkmaktı
Esaretin kör hücresinden.
Kayıt Tarihi : 24.09.2020 16:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!