Babam’a
On sekiz yıl sonra erdin mutlu sona
Yenildin çaresiz hastalık olan PARKİNSON’a
Altı evlât bıraktın gözlerin açık geride
Yoruldun koşa koşa onsekiz yıl doktor peşinde.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta