İşte yine şehir
yıllarca
tozunu, dumanını yuttuğum
aç, meteliksiz kaldığım şehirde¦
cadde boyunca insanlar
insanlar
döner dururlar
huysuz danalar gibi
fakat yorgun-
cadde boyunca vitrinler
vitrinler
bakılır durulur
gözler görülmemişleri arar
gözler gezer durur
fakat yorgun
yılgınlığımı anlatamam satırlar boyu
her demde tazelenedursun
nede olsa alıştık
uzayan boyutsuzluk
sonsuzun okyanusunda
gidedursun gemimiz
nede olsa alıştık
alıştık artık
alıştık..
Ekim 1975 Artvin
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta