Ey yoksul yalnızlık senin malındır,
Dünyada bir başına kalmış gibisin,
Anan yok baban yok gardaşın yoktur.
Sen daha doğuştan yetim gibisin…
Ne arayanın olur nede soranın,
Düşündüm ki düşümde,
tüm saatleri kırsam,
beni yalan gösteren,
aynalarıda kırsam.
Önce çanları caldılar dişlerini bilediler,
istavrozları ile güneşi kovaladılar,lekelediler,
asya avruba hindistandan ipini koparıp geldiler,
cekirge sürülerini bile gölgelediler,
medeniyyet adına kan icip genleştiler.
anadolu, cephe cephe atlandılar, milleti sadıka,
Onbir ay gecesi gündüzü zor ay,
savaşır dururum arenalarda,
şeytanda silahlar entrikalar var,
ramazan yetişir bana son ayda.
Şükür olsun rabbim sana,
vardık şehri ramazana.
Tertemiz olduk paklaştık,
zincir vuruldu şeytana.
Yalın duygularla,bakarsın bana.
Hilesiz hurdasız bakışın vardır.
Renksiz dünyalarda yaşarken inan,
pir,insanı kamil duruşun vardı.
Dondurulmuş bedenler,
aynalardaki resim,
on yıl önce baktığım,
hey ayna sen nerdesin.
Yalancı bu aynalar,
Helal haram farketmez,
rızkı boldur fasığın,
yoklukta cile cekmez,
tüm nimetler aşığın.
Ölseydi ben olmazdım,
hele sen hic olmazdın,
küllü cehennem iken,
başlara tac olmazdın.
Gözlerimi kapadım,
seni sessizliklerde,
seni sensizliklerde,
arıyorum.
Yüreğimi yumdum,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!