Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
nura kapanan gözlerden olma korkusu ile
ÜSTAD` a kosmaya kim tutar beni
üflenince günes sönme zanni ile
iblis degil ben aldattim kendimi
Abdil Yildirim (isvicredeki)
...............
Gündüzü kendine gece yaparsın,
Güneş üflemekle söner mi sandın.
...
Harika olmus, bir derinlik var, eline saglik
tebrikler
Necmi Ünsal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta