Uykularımı bölüyor dilim dilim hasretin..
Yanımda, yakınımda olsan ne olurdu..
Aklımdan çıkmıyor o yeşil gözlerin..
Gözlerimden içime aksan ne olurdu..
Akşam olup bütün Işık’lar sönünce..
Dert sofrası kurulur yakar ince ince..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta