geriye ne kaldı
çocuk yalnızlığımdan
belki
gözlerinin menevişlerinden
kamaşan gözlerim
bir de
çocuk adımlarım koşar ardından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler ayşe az öz ama net olan bu anlamlı güzel şiirinizi yürekten kutlar başarılarınızın devamını dilerim kaleminiz daim olsun şair Turan çeliker
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta