Bulut’un yağacak, yağmuru yoksa,
Karanlık yerinde, ne fayda olur.!
Ağızdan yollanan, sözler nifaksa,
Metanet getirmez, zararda olur.!
Kendini bilmeyen, bilge kusursuz,
Çorak tarla, emek boşadır susuz,
Beden hasta, yürekte çaba halsiz,
Verilen uğrarlar, yavanda olur.!
Dostun dost olan cansa, sarıl ona,
Haldan anlayanın, sarıl boyuna,
Yoldaşın melek, gidince suyuna,
Yenice kurulmuş, yuvanda olur.!
Hıyanet insan da olan bir huydur,
Gizliden yapılan, sahte oyundur,
Kötülük yapanda, ruhun halidir,
Yanılgı fanidir, olanda olur.!
Sevdasın bilmeyen, hasret çekemez,
Yüreği vurmayan, aşk’ı tadamaz,
Ceylandır süzülür, hedef olamaz,
Maraldır yürekte, kurbanda olur.!
Turnalar uçuşta, semah yapandır,
Yeşili sarartmak, namert olandır,
Hal bilmez kendini, ulu sanandır,
Gönül bayram eder, seyranda olur.!
Miadı dilinde, tespihtir sevgi,
Ne kadar ararsa, bulunmaz dengi,
Tutulan ellerde, sevgi ahengi,
Bitmeyen ateştir, yananda olur.!
04.02.26 / Saat 00,11
MİADI (Mehmet AY)
Kayıt Tarihi : 4.2.2026 20:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!