Ben seni ömrüme bahar sanmıştım,
Bir çift sözüne candan kanmıştım.
Külünü aşk diye her gün taşıtım,
Sönmüş bir ocağı yaktın ne diye?
Vuslatı sakladın sisli dağlara,
Hasreti pay ettin solgun bağlara.
Beni terk ederken sağır çağlara,
Gönlüme adını çaktın ne diye?
Ne tahtında gözüm ne de tacında,
Bir yudum vefaydın ömür acımda.
Sen de yoksan eğer son yamacımda,
Yoluma kandiller taktın ne diye?
Şimdi ne bir sitem ne ah ederim,
Kırılan gönlümü alır giderim.
Ben seni en güzel düşüm bilirim,
Uykumu elimden aldın ne diye?
Kayıt Tarihi : 10.11.2026 13:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!