Ne Çok Sevmişim Seni

Düşünüyorum da ne güzel sevmişim ben Sen'i... Sen' i göremeden de, Sesini duyamadan da Ben yine ne çok sevmişim Sen'i...

Yeri geldi sesinle hasret giderip düşlere daldım Yeri geldi bir iki saatlik görmelerin an' larını kocaman yapıp yapıp Sen'li hayellere daldım...

Ben ne güzel sevmişim Sen'i... hasretin bir kor misali alevlendiğinde yüreğim Sen diye özlemi çekerken buram buram her yanım Sen kokarken sesini dinleyerek teselliler verdirdim kendime teskin edip şu durulmayan yüreğimi sesini dinletip de sevindirdim, sevdirdim yine gülüşlerinde tebessüm ettim, hüznünle hüzünlendim yine yaşadım aynı anları yine ve yine, yine yine ne güzel bir sevinçle sevdim ben Sen'i çocuksu bir edayla alıp başa defalarca sararak geri Sen ne güzel bir şeysin, diye diye

Ben ne güzel sevmişim Sen'i...

kimi zaman bir yerlerde acaba gölgen var mıdır ki

bağrıma basayım diye düşünerek sevdim kimi zaman da acaba bi bildirim gelir mi, geldi mi diye Sen'den her mesai sesinde.

o mesaj sesinde Sen olmadan da her defasında aynı heyecanla telefona Sen diyerek bakmayı sevdim... Ben ne güzel sevmişim Sen'i havayı sevdim, içinde nefesin var diye geceyi sevdim, ay sana doğuyor, Sen'i görüyor diye selam gönderdim hep Sen olmasan da onlara sana bakıyorlar, Sen'inle diye sevgi gönderdim hep kucak kucak Sen'inle nasipleniyorlar diye... bulutları sevdim onlara Sen'i anlattım diye yağmuru sevdim anlatınca Sen'i eşlik etti diye hayalini bile ne güzel sevdim... gülüşlerini, sıcaklığını sevdim masumiyetini, merhametini Sen'le olan muhabbeti sevdim... Geçmişe dalıp dalıp yaşamayı tekrar tekrar yaşamayı sevdim Sen'i düşlemeyi sevdim Sen'i düşlemeyi, düşlemeyi bile sevdim Ne çok sevdim ben Sen'i Ne saf ne temiz ne masum... Öyle dokunmaya bile kıymadan... Ne güzel sevdim Sen'i Ne güzel sevmişim Sen'i

Sen olmasan da
Ne çok sevmişim seni..
İyi ki sevmişim seni...