Ne çıkar Şiiri - Osman Karagöz

Gözlerin pusuda bir namlu ucu.
Bir ölüye bin kurşun atsan ne çıkar.
Bu akşamda aklım sende kalıcı,
Perdeni kapatıp yatsan ne çıkar.

Mecnun şu âmâyı sürsende çöle,
Öfkem huzurunda gelmiyor dile,
İstersen bahtından ayrılık dile,
Hesabına bizide katsan ne çıkar.

Niçinler yolunda akıl git gelde,
Ümidden bir zerre kalmadı elde.
Ruhum savrulup uçarken yelde.
Bedenimi sımsıkı tutsan ne çıkar.