Ne Çabuk Şiiri - Adnan Yeşiltaş

Halbuki daha demincek
Saçlarımı ne yana tarasam
Dediğim zamanlar…

Halbuki daha demincek
“Bıyıkların terlemiş kerata”
Babamın sesi hala kulaklarımda.

Ne çabuk…
İmbatlar fırtınaya döndü
Ne çabuk dişlerim çürüdü.

Ne çabuk…
Ne çabuk…

Bir Anka kuşu…
Besliyordum koynumda
Kaçtı gitti Kaf dağının ardına.

Tam alışırken bahara
Kaldım çığların altında
Her sabah uyandığımda
Şaşırıyorum canlıyım hala.

Halbuki…
Bir ayağım daha binek taşında
Yeni yeni gelmişti aklım başıma.

Gittiler…
Ne çabuk
Gidiyorum
Ne çabuk…