Ne Ala Şiiri - Mustafa Bilgin

Bir şiir yazayım dedim
Döküldü ardı ardına keder
Zaten derdim hep
Kefle yazılmış bizim kader

Fakat şimdi n’yapacağım
Evet kaçacağım
Çekilip köşeye kendimi sınayacağım

Güzellikler anılarda kaldı
Bugünler ise gerçek
Sırtımdaki hançer
Zihnimdeki yokluklar gibi gerçek

Şimdi bir yola koyuldum istemeden de olsa
Geri dönüşün intihar
Acıların imtihan olduğu
Senin yokluğunla avundum

Kaçtım aydınlıktan
Karanlıkta buldum kendimi
Sessizliğimde sağır
Bakışlarımda ama olan benimi

Mutluluktur hiç tadamadığım
Ki ram etmekte acılara
Ümitsizlik kifayetsiz beni anlatmaya
Çaresizlik ise acıların sırıttığı bir ayna
Ne Ala