Ne yıldızları, nede sözlerimi tutabilirim.
Ne gözyaşlarım, nede nefretim boğabilir seni.
Ne harcanan gençliğimi, nede hayallerimi yakalayabilirim.
Ne benliğimdeki, nede hayatımda ki bıraktığın izi silebilirim.
Yalnızca, özlem duyulan günler gibi hatırlarım seni.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta