İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Demek istemiştim ki, 'yakışıklı ve derbeder bir adam şair olamıyorsa, kıyısından da olsa filozof olabilir. Anladım ki sen filozofların yanına iniyor ve onlara 'varoluşumuzun yeni bir görünümü var mı? ' diye soruyorsun biraz meraklı biraz da bıyık altı gülümseyişinle...' Bundan senin şairliğinden vazgeçmiş olduğumu değil, bir şairin filozofluğu aşabileceğini söylediğimi çıkartmalıydın. Sen şiiri yasarken yaşamını şiirsel bir estetiğe dönüştürdün. Oysa felsefeciler henüz yaşamlarını felsefi kıla ...
