Nazire Şiiri - Suphi Sekü

FARUK  NAFİZ  ÇAMLIBEL
SANAT
Yalnız senin gezdiğin bahçede açmaz çiçek
Bizim diyarımızda binbir baharı saklar
Kolumuzdan tutarak sen istersen bizi çek
İncinir düz caddede dağda gezen ayaklar

Sen kubbesinde ince bir mozaik ararda
Gezersin kırk asırlık mabedin içini
Bizi sarsar bir sülüs yazı görsek duvarda
Bize heyecan verir bir parça yeşil çini

Sen raksına dalarken için titrer derinden
Çiçekli bir sahnede beyaz bir kelebeğin
Bizimde kalbimizi kımıldadır derinden
Toprağa diz vuruşu dağ gibi bir zeybeğin

Fırtınayı andıran orkestra sesleri
Bir ürperiş getirir senin sinirlerine
Izdırap çekenlerin acıklı nefesleri
Bizde geçer en yanık bir musiki yerine

Sen anlayan bir gözle süzersin uzun uzun
Yabancı bir şehirde bir kadın heykelini
Biz duyarız en büyük zevkini ruhumuzun
Görünce bir köylünün kıvrlmayan belini

Başka sanat bilmeyiz karşımızda dururken
Yazılmamış bir destan gibi anadolumuz
Arkadaş biz bu yolda türküler tuttururken
Sana oğurlar olsun ayrılıyor yolumuz

NAZİRE

Sen soyut bir tablonun okunmayan renginde
Saatlerce düşünüp kaşırsın sakalını
Bizimse naraları yankılanır enginde
Öperiz bin atlının ter e batmış anlını

Sen yalancı tarihin cılalanmış yüzünü
Anlatırsın kürsüde göğsünü gere gere
Bizse gerçek tarihin bahadır öksüzünü
Ebediyet bayrağı diye çektik göndere

Sen ararken mazide yontulmuş bir ilahı
Sorarsın diyar diyar mahir bir heykeltraş
Bizimse mizanımız tararken her günahı
Hiç temenna etmeyiz  biz bir taşa arkadaş

Sen yürürken caddede sırmalı gravatla
Nazik bir aşuftenin tutarsın sağ elini
Biz ise yeleleri kınalanmış bir at la
Tekbirler eşliğinde taşırız her gelini

Sen vizkinle alırken iki dilim yaş pasta
Bir buket çiçek konmuş avrupa i masada
Bizimse ayranımız sunulur bakır tasta
Onurlu işçimizin gönlü kalmaz tasada

Sen yürürken yıllarca medeniyet yolunu
Biz kadim bir milletin edebiyle doluyuz
Sen överken hayretle her frenk okulunu
Irfanıyla heybetli yiğit ANADOLUYUZ
                                
Suphi  sekü