Bin iki yüz sekizden itibaren gülmeye başladı; Anadolu
Nasrettin Hoca ile gülmeceye gark oldu köyü Hortu
Hayatı bütünüyle mizahı ve düşündürmesiyle dolu
Seyyid Mahmut Hayrani’nin hayranıydı; Hoca Nasrettin
Karmaşık meselelerin yapardı; gülümsetirken izahını
Kıvrak zekâsı müsaitti; koyardı ortaya şahsi mizahını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




emeğinize sağlık vefalı bir şiir. Nasrettin hocaya rahmet anadolu sever hoş sohbeti ama hoca Nasrettin atmış temeli.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta