Nasip Olmadın Şiiri - Yakup Elman

Ömürlük bir yara bıraktın bende;
En güzel yılları yalan ettik.
Söylesene, başkasında bulamadığım ne vardı ki sende?
En güzel yıllarımızda eridik, bittik.

Yıllar geçti, bende duygu kalmadı.
İftira ettin ama hayatımda kimse olmadı.
Bu şiirler sana geçmişten bir hatıra,
Ben gibi seni seven olmadı.

Artık tek amacım ailemi mutlu etmek,
Yeni bir hayat kurup bu şehirden defolup gitmek.
Sonra nasipse yeni bir eşim olur;
Kolay mı oldu seni severken her şeyi terk etmek?

Yıkıldı şehir, kalmadı benden bir eser.
Bu sözlerim benden sana hediye kalsın.
Dinledikçe, okudukça üzüleceğin tek eser.
Kitaplarım her yerde olacak, bir tane de sevdiğin sana alsın.

Bu sözler bitirdiğin sevgimizin izi,
Sonu mahvoldu ama ilk gördüğün gibi hatırla bizi.
Sayfa sayfa, kitap kitap yazdım seni;
Tükendik, bittik ve sen istedin böyle bizi.

Seninle kurduklarımı bir başkasına yaşatırım;
Onu gerçekten mutlu edip sizi ağlatırım.
Rabbim nasip etmedi diye isyan etmem,
Kaderimdir derim ve ellerimi semaya kaldırırım.