Nasip olmadın Şiiri - Dağlar Özügüç

Sevmek gönül almak değilmiş,
Bir ömürlük istikamet belirleme yoluymuş.
Yanımda değil şimdi o dualarımda saklı,
Göklerden inmiş bir yadigâr gibi.
Damlayan kayalardan düşen yaş misali,
Kumsalda bir yudum suya hasret yaz gibiydi.
Hasret akşamlarında kayalı, pınarlı dağım kaldı,
Sırtımı dayadığım o gölge duvar yıkıldı
Rüzgâr gecelerde hep senden yana eserdi
Ayın gümüş ışıkları yarama neşter oldu
Her gece yeniden kanadı durdu
Bir dağın sabrı var içimde, dimdik ama yalnız,
Zirvesinde duman, eteklerinde yangın var.
Sevenler her zaman kavuşamaz
Bazen büyür sevda içe sığmaz
Titrer her yan ,adını haykırır aleme
Sen aslında kaybolmadın…
Yalnızca bu dünyada nasibim olmadın