02.12.2002 Hüdavendigar Vilayeti
Dirensem, otursam adem kıran şol divana
Kanar mıyım ben bu elime tutuşan yetmiş yedi ihsana
Dinler miyim, düşer miyim yine aynı imkana ve yahut imkansızlığa
Ne terazi ne de us görür, haykırmak ister ançıp çekinir, korkar
Kaçarken bulur kendini
Ve nihayetinde dökülür ellerinden
Şol gönlün acısı suskun bir seda imiş
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta