Gözlerim kızarık yüzüm şiş aynada hayalin
Dışarda gökyüzü ağlıyor
Sevgimi anlamıyor hiç kimse
içimde ağlıyorum nasıl nasıl yaşarım ben
Kalbim sensiz
Ellerim hissiz
Gözyaşlarım dökülür içime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nasıl yaşarım ben
Sensiz gecede
Sensiz ellerim boş
Kalbim yanan yangında
Nasıl yaşarım sensiz söyle.
Yaşadık desek bile işte öyle yaşanmıyor.
İç ve içtenlikle sami bir şekilde kaleme alınmış
içtenlikle kutlarım.
Saygı ve sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta