Nasıl sevinmiştim, geliyorsun diye,
Halbuki benden kime ne?
Ben akıllı görünen bir aptalım,
Safliğimi tasdik edip onayladım.
Geliyorsun diye nasıl da sevinmiştim,
Avuçlarımda bir avuç kar, eridi gitti.
Halbuki benden sana ne, benden kime ne?
Benim yüreğim, senin için bir hiçti.
Ben akıllı görünen bir aptalım şimdi,
Her zerrem saf, temiz sevgiyle dolu.
Ama sen görmedin, göremedin beni,
Benim sevgim, senin için bir kum tanesiydi.
Gelmeyeceğini biliyordum aslında,
Ama içimde bir umut, bir fısıltı vardı.
"Belki gelir" dedim, "Belki beni duyar."
Ama ne sen geldin ne de duydun.
Ben aptal değilim, ben sadece çok sevdim,
Sana inandım, sana güvendim.
Ama sen bana bir tokat attın,
Benim saf yüreğimi hiçe saydın.
Şimdi ben, sensiz bir aptalım,
Yalnızlığın ortasında, tek başıma.
Sana koşuyorum, her geçen gün daha da,
Ama sen yoksun, gelmeyeceksin, biliyorum.
Sen de sevdin mi bilmem, benim gibi...
Bu kalp kırıklarıyla yaşanır mı,
Her nefeste seni aramak ne demek,
Bu bitmeyen çığlıklarıma bir karşılık verilmez mi?
Ben akıllı görünen bir aptalım dedim,
Sana olan sevgime bir mühür vurdum.
Bu kadar saf, bu kadar temiz sevgi,
Nasıl bir anda kirlendi, nasıl bitti?
Gözlerimin feri söndü, ben bu aşkın kurbanı,
Her adımım bir mezara doğru, bir feryat.
Sana nasıl güvendim, nasıl inandım,
Bu kalbin isyanı, bu kalbin feryadı.
Şimdi ben, sensiz bir aptalım,
Yalnızlığın ortasında, tek başıma.
Sana koşuyorum, her geçen gün daha da,
Ama sen yoksun, gelmeyeceksin, biliyorum.
Benim saf yüreğimi sen, ellerinle parçaladın,
Gözlerinde bir damla yaş yok, benimki çağlayan.
Sana yemin olsun, seni asla unutamam,
Ama bu acıyla da yaşayamam artık, imkânsız.
Benim aptallığım sana olan sevgimden,
Benim saf yüreğim senin yalanlarından.
Biliyorum, gelmeyeceksin,
Benim sonum bu, sensiz bir dünya.
Şimdi ben, sensiz bir aptalım,
Yalnızlığın ortasında, tek başıma.
Sana koşuyorum, her geçen gün daha da,
Ama sen yoksun, gelmeyeceksin, biliyorum.
Ve ben bu aptallığımı tasdik ettim, onayladım.
Sana olan sevgimle, sana olan hasretimle.
Şimdi bu şiir, benim son sözüm sana,
Bu kalp kırıklarıyla, bu şiirle ölürüm.
Şimdi anladım, senden kime ne?
Benim acım, benim kederim sadece benim.
Senin için bir hiç, bir rüzgar,
Benim için bir dünya.
Şimdi bu şiir, benim son sözüm sana,
Bu kalp kırıklarıyla, bu şiirle ölürüm.
Sana yemin olsun, seni asla unutamam,
Ama bu acıyla da yaşayamam artık, imkânsız
Kayıt Tarihi : 28.8.2025 14:29:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!