Özledim baba ocağını yıllardır çok özledim
Büyüdüğüm evi uyuduğum odaları dolaştığım bahçeyi
Meyvesini yediğim ağaçları fide diktiğim toprağı
Özledim baba ocağını yıllardır çok özledim
Anamın sesini babamın sakallı nur yüzünü
Yer sofrasına oturup yediğimiz iş kefeli yemekleri
Suyunu kana kana içtiğim kepir pınarını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta