Sensizlikten midir bilmem,
Böyle bir hâl hâsıl oldu.
Öyle içten seviyorken,
Bu ayrılık nasıl oldu?..
Bir inada yenik düşüp,
Ayrılık şarabın içip,
Can koyduğun aşktan geçip,
Bir delilik vâsıl oldu...
Sendedir suçun büyüğü,
Bedelsiz çaldın düdüğü,
Yedekte tuttun hödüğü,
Yedekteyken asıl oldu...
Fayda etmedi amanlar,
Gül varken çöpe konanlar,
Değişti bütün zamanlar,
Böyle ipsiz nesil oldu...
Sevgi dilde kaldı adı,
Kimi sevsen çıktı cadı,
Kanun tanımayan kadı,
İmansızda gusül oldu...
Cân bilenden hîcap duymak,
Yüze gülüp, kuyu oymak,
Seven kalbi nâçar koymak,
Bir acayip usûl oldu...
Sait'im bitiyor ömür,
İçindeki yangın büyür,
Sanma kervan böyle yürür,
Tatsız, tuzsuz fasıl oldu...
22.09.2026 Samsun
Saat : 14:13
Sait Yalçın
Kayıt Tarihi : 22.09.2026 14:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!