Nas Şiiri - Erali

Bir adam yaşıyor ruhumun mahzenlerinde
Günahlardan saklanmış gölgesinde Nas, ellerinde kir

Güneşle zikrederken Evren tesbihatını
Bir tövbeden mecalsiz dilinde zikir...

Zevk ederken hayalden hamak yataklarında
Karanlık kuytulardan bir tıngırtı sesi mi beynimi kazındıran?

Yoksa kahkahası mı? o isli duvarlarda
lisan olmuş adımlar Yarım mum ışığından...

Ne O yanıma gelir ne ben Ona giderim..
Kaderimiz bilinmez... Niyetimiz aşikar...