Narin Sır Şiiri - Figen Güler

Ben yürürüm sessizce kalabalıkların içinde.
Bir bakış bile sırrımı deşifre edebilir diye,
O yüzden taşırım kalbimde ağır bir giz gibi,
Sana ait olan ama senden gizlediğim narin sevgiyi.

Bir kitap sayfası arasında kurumuş çiçek gibi,
Kokusunu kalbimde saklarım, gizlerim rengini.
Adını yazmaz harfler, değse dahi olur hile,
Çünkü sevdam dağılır en küçük seste bile.

Bir mektup kenarında solmuş bir mürekkep gibi,
Hiçbir şeye cesaret edemeyen kalemin titreyişi.
Sessizlik büyür, kimseye anlatamaz kendini,
Ama açılınca kâğıt sırlar parçalanır içindeki.

Uyuyan bir hatıra misali cildin çatlağında,
Parmak değmez, yıllar da dokunmaz sana.
Ama ben bilirim hep açıksın yüreğimde,
Yazılmıştır bütün gizli satırlar seninle.

Kapatılmış defterin kilidi gibi taşırım seni,
Bir cümlenin yarısında kesilmiş söz gibi.
Oysa içinde bir evren büyür sanki sessizce,
Ve sır en narin hâliyle büyür benim göğsümde.