Milenyumlarda
Yeni bin yıllarda
Çocuklar ölmesin, diye hep
Bu yüzyılda hele ki...
2024'te ve sonrasında
Sonbaharda, kışta ve yazda
İlkbaharda, doğuda ve batıda
Güneyde ve kuzeyde
Rüzgâr gülü ve pusulanın
Gösterdiği heryerde acı!
Ve hiçbirzaman
Hiçbiryerde olmasın acının utancı!
İstemem..!
Kıymayın evlatlarınıza ne olur;
Kıymayın!
Bana dokunmayan yılan
Bin yaşasın, diyemem!
Yapmayın!
Dünyanın ve evrenin
Hiçbir karanlık kösesinde
Öldürmeyin kadınları!
Çocukları öldürmeyin!
Ey! Yüzü -donu karanlık varlıklar
Kabir zebanileri!
Korkunç insan tasvirleri...
Cahil analar, zorba babalar
Acımasız eş ve kardeşler!
Sapkın amca ve dayılar
Ah! Siz var ya siz!..
Siz, hepiniz birden, birgün
Toptan, yok olun inşallah!
Çekin o kirli ellerinizi
Narin çocuklarımızın üzerinden!
Dokunmayın!
Öldürmeyin onları!
Bırakın; yaşasınlar!
Bırakın o güzel, masum yavruları!
Ey adalet neredesin?
Kalmasın, bu mazlumların
Yerde ve gökte ahları..!
Vurmayın, durun!
Kıymayın evlatlarınıza!
Ve hele siz!
Çok bilmiş yöneticiler!
Siz de paçasını bırakın
Sokaktaki köpeklerin!
Kedileri kovalamayı
Onları uyutmayı bırakın da
Siz uyumayın asıl!
Bakın! Cayır cayır yanıyor heryer!
Evler, tarlalar, ormanlar
Zavallı kaplumbağalar!
Kuşlar, arılar, börtü böcek
Emekleyerek...
Bütün yeryüzü yanıyor!
Siz, kendi işinize bakın!
Biz, hayvanlarımıza bakarız!
Artık idrak edin, arkadaş...
Onlar size oy da veremezler!
Trafoya da giremezler!
Kedi ve köpekleri lütfen
Oy sandığınıza sokmaya çalışmayın!
Bırakın ama artık!
Oy çıkmayacak diye de harcamayın!
Bırakın, yaşasınlar kardeşim!
Bir de bu lafı çıkardınız; bak işte!
"Uyutmak"!
Uyutmakmış...
Bu, düpedüz katletmektir yaptığınız!
Can almanın siyâsi kılıfa sokulmuş halidir;
Uyutmak!
Biri sizi elinde upuzun zehirli iğneyle
Uyutmak istesin de
Görelim, delikanlılığınızı;
Sessiz kalın bakalım!
Gücünüz, ağızsız dilsiz
Allah'ın yarattığı
O masumlara mı yetiyor arkadaş?
İnsanlıktan nasibini almamış
Merhametten yoksun kalmış
Zehirlenmiş güçlü efendiler
Zalim, zebani ve hoyrat eller!
Bu mu siyasetiniz sizin
İyiliğiniz buraya kadar mı?
Hayır efendim! İtiraz ediyoruz!
Hayır, diyorum bak!
Kulaklarını aç sonuna kadar!
İyice dinle!
İzin vermiyoruz!
Müsaade etmiyoruz!
Kimseyi "uyutmayın"..!
Buna hiçbirinizin hakkı yok!
Hayvanların peşini bırakın abi!
Seçmen içinse bütün bu ucuz tiyatro
Ey vicdansızlar!
Şimdilik, insanlarla idare edin
Yeter!
Siz kendi işinize bakın!
Biz sokaktaki
Kedi ve köpeklere bakarız!
Sabrımızı test etmeyi bırakın!
Uzak durun!
Ve böyle deyip
Susmak geliyor içimden
Narin çocuklar için
Uyutulan küçük dostlarımız için
Yanan ormanlar
Evler, kuşlar, böcekler
Arılar, ceylanlar, kaplumbağalar için
Susup, sessizce
Sabahlara kadar durmadan
Ağlamak...
Son günlerde
Hep ağlamak geliyor içimden...
Haftalardır uyku yok gözümde!
Kafamdaki soru işaretlerine
Bir cevap arıyorum!
Düşünüp duruyorum geceleyin
Sabahlara kadar...
Biz ne ara böyle
Duyarsız bir topluma dönüştük?
Herşeyi nasıl da normalleştirdik!
Olağan hale getirdik ya gerçekten
İnanamıyorum!
Ve anlıyorum şimdi!
Narin olmadan yaşamak ve
Susmamak... Ne demek!
Narin için yanmak ve susmamak..!
Adalet için, insanlık için haykırmak!
"Herkes için adalet" diye bağırmak..!
Vicdanın çığlığına kulak vermek!
Susmamak!
Başkasına olan
Bize olmuş gibi
İnanarak, cesaretle
Karşı koymak vaktidir.
Bir duruş sergilemek bu!
Kararlı, onurlu bir duruş...
Kısaca, yeterli insan olmak!
Hepinizi, sevgiyle kucaklıyorum...
Adalet, yerini bulacak birgün..!
Buna yürekten inanıyorum!
Ve teşekkür ediyorum
Her birinize ayrı ayrı, kardeşçe
Arkadaşça...
Can-ı gönülden!
Beni okuyup anladığınız için!
Çünkü, bazen düşünüp
İnsan olduğumuzu
Hatırlamak lazım biraz!
Ve insanlık için yine var gücümüzle
Kaldırıp bütün dikenli telleri aramızdan
İnsanca kucaklaşmak vaktinin geldiğini
Anlamak...
İnsan olduğumuzu hatırlamak
Güzeldir dostlar!
İnsanın da Narin Bir Varlık olduğunu
Hatırlamak...
Eminim ara sıra
Hepimize iyi gelecektir bunu yapmak!
Ne kadar unutkan ve gaddar olsak da
Kendimize iyi davranmak
Kendi saçlarımızı taramak
Yanaklarımıza dokunmak
Birşeyi başarınca,
Hemen etrafa bakınmadan
Aferin! diyebilmek önemlidir
Ödüllendirmek kendimizi..
Ve zahmet edip ara sıra
Aynaya bakıp
Kendimize gülümsemek.
İnsan olduğumuz için
Teşekkür etmeliyiz Tanrıya..
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 23:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Esma Özdemir İstanbul; 8 Eylül 2024 Pazar




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!